| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به وبلاگ جوجو خوش امدید |
|
امروز هم گذشت یه روز دیگه از روزهای بی تو بودن
هنوز از این روزهای وحشتناک باقی مونده ... تنهای تنها میون این همه آدم سخته. دلم میگیره وقتی بهش فکر میکنم وقتی نگاه می کنم وتا فرسنگها کسی را پشت و پناهم نمی بینم خسته شدم از این همه لبخند زورکی از این همه بهونه الکی ای کاش یه ذره فقط یه ذره شهامت داشتم اونوقت واسه پنهون کردن بغض تو گلوم سرفه نمی کردم ونمی گفتم مثل اینکه سرما خوردم اونوقت دیگه بهونه اشکام رفتن پشه تو چشمم نبود خسته ام از جواب دادن های دروغکی از اینکه به دروغ بخند مو اعلام رضایت بکنم تا کسی نفهمه روزگارم عالیه برای سوختن برای نابودی من به اینا کار ندارم دلم واسه تو تنگ شده
پرسيد که چرا دير کرده است ؟ نکند دل ديگري اورا اسير کرده است ؟ خنديدم و گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تاخير کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است خنديد به سادگيم آينه و گفت احساس پاک تو را زنجير کرده است گفتم از عشق من چنين سخن مگوي گفت : خوابي سالها دير کرده است در ايينه به خود نگاه ميکنم آه عشق او عجيب مرا پير کرده است راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده است....
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 16:49 توسط سپیده |
|
اینم قصر رویایی.... دوس داشتی تک تنها اینجا زندگی میکردی؟ دوس داشتی اگه تنها نبودی با کی اینجا باشی؟ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه نهم تیر 1387ساعت 14:47 توسط سپیده |
|
|
یادم نمی آید که چه وقت عشق من شروع شد چند وقت هست که دوستش می دارم؟ یا چه اندازه؟ یادم دادند دوستش داشته باشم یا نادانسته دوستش می دارم؟ نمی دانم !فقط می دانم هر چه بیشتر می شناسمش عشقم بیشتر و هر چه عشقم فزونی می یابد اشکم بیشتر می شود .نمی دانم او خواست دوستش داشته باشم یا این نیاز من بود یا شاید هر دو !شناختن خواستن دوست داشتن عاشق شدن ............... |
|
+ نوشته شده در
جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت 17:41 توسط سپیده |
|
|
سلام گلایه همیشه خندون من دانشگاه قبول شدم
این بهترین کادو تویه ۱۸ سالگیمه
دله همتون آب ایشالله قسمت شما |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 22:6 توسط سپیده |
|
|
بازم شادی و بوسه،گلای سرخ ومیخکمیگن کهنه نمیشه تولدت مبارکتو این روز طلایی تو اومدی به دنیا وجود پاکت اومد تو جمع خلوت ما تو تقویما نوشتیم تو این ماه و تو این روز (24 خرداد)از آسمون فرستاد خدا یه ماه زیبایه کیک خیلی خوش طعم،با چند تا شمع روشن
یکی به نییت تویکی ازطرف من الهی که هزارسال همین جشنو بگیریم به خاطروجدت به افتخاربودن تو این روزپراز عشق توباخنده شکفتیبایه گریه ی ساده به دنیا بله گفتی ببین تو آسمونا پرازنورپرنده استتوقلباپر عشقه رولبا پرخنده استتا توهستی وچشمات بهونه ای واسه خوندن همین شعروترانه تودنیایه ما زنده است واسه تولد تو باید دنیا رواوردستاره روسرت ریخت توروتوآسمون برد اینا یه یادگاری توی خاطراته ولی به شوق امروزمیشه کلی قسم خورد تولدت عزیزم پرازستاره بارون پرازبادکنک وشوق،پرازآیینه وشمعدون الهی که همیشه واسه تبریک امروز بیان یه عالم عاشق،بیاد هزار تا مهمون...دیدم کسی یادش نبود امروز تولدمه هیچکی هم واسم هیچ پیامی نداد تو این فکرا بودم که دیدم اینو یکی فرستاده به ایمیلم یکم رنگیش کردمو براتون آپیدم که بگم امروز تولدمه.... ممنون که کسی تحویلمون نگرفت.... اولین تولد بدون بابا رو جشن نمیگیرم بی اون صفایی نداره... اینو واسه دله خودم نوشتم خواستین نظر بدین خواستین ندین دیگه واسم مهم نیست... قصد من فقط نوشتنه نه چیزه دیگه ای |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 23:30 توسط سپیده |
|
|
خال لب يار و... نگه پر ز عناب و... دلبر حاضر و، ماييم كه رنديم
مستانه دمی جام و... میخانه همی باز و... ساقی ز پیت ناز و ،این جاست که رندیم رندان همه از پیش و... محبوب که نزدیک و... آخر که چه باریک و، ما نیز که رندیم راه کج ساف و... دلبران زاد و... بلبلان رام و، مايیم که رندیم پیمانه ی عمریم و... در کار دلانیم و... چشمی به کرم داریم، گویند که رندیم از بحر حرم جستم... در پیش حرام آمد... دیدید کسی نیست، خویشیم که رندیم مستانه ره خانه... رفتیم به میخانه... دیدیم که می میدن، گفتیم که رندیم رندانه و بی دانه... در آن طلب دانه... ناداشته هم خویشیم، گوييم كه رنديم آن را که ره کج را... صافش بنمایید و... در ديده ي ما ديد و، آخر که رندیم دل در طلب یاری... کان را تو به عیاری... در دیده ی ما کردی، دیدی که رندیم... دیدی که رندیم.... دیدی که رندیم..... دیدی که رندیم......   
اینم یکی از سروده هایه رضای عزیز(میشناسینش که؟)رضا کیانی
آنگاه که غرور کسي را له مي کني، آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران مي کني، آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش مي کني، آنگاه که بنده اي را ناديده مي انگاري ، آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي، آنگاه که خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري ، مي خواهم بدانم، دستانت را بسوي کدام آسمان دراز مي کني تا براي خوشبختي خودت دعا کني؟ . بسوي کدام قبله نماز مي گزاري که ديگران نگزارده اند .
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 14:16 توسط سپیده |
|
|
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم |
